Tragisch! De Britse cosmeticamarkt daalt.

Op 18 maart van dit jaar kondigde de Britse regering de opheffing aan van alle beperkingen in verband met de coronapandemie, waarmee het Verenigd Koninkrijk volledig overging van de fase van epidemiepreventie naar de fase van afwachten.

Volgens gegevens van de IMRG Capgemini Online Retail Index daalde de online detailhandel in het Verenigd Koninkrijk in april 2022 met 12% op jaarbasis, nadat het land in maart de maatregelen ter voorkoming van de epidemie volledig had versoepeld. In de daaropvolgende maand mei daalde de online detailhandel in het Verenigd Koninkrijk met 8,7% op jaarbasis. Vergeleken met de stijging van 12% op jaarbasis in april 2021 en de stijging van 10% op jaarbasis in mei 2021, noemde Andy Mulcahy, directeur van de afdeling Strategie en Inzichten van Capgemini, de cijfers voor dezelfde periode dit jaar zonder omhaal "tragisch".

"Er valt niets te verbergen, de verkoopcijfers zijn de afgelopen twee maanden dramatisch laag geweest", zei hij in een interview met de Financial Times. "Nadat de lockdown vanwege de epidemie eindelijk is opgeheven, hoopt iedereen terug te keren naar het niveau van vóór de coronapandemie. Maar we hebben meer dan 200 online retailers onderzocht en de verkoopcijfers zijn met 5% tot 15% gedaald." Hij noemde Boohoo, de grootste fast fashion-gigant van het Verenigd Koninkrijk, als voorbeeld. Het bedrijf maakte op 31 mei bekend dat de omzet in het eerste kwartaal met 8% was gedaald.

Van de verschillende categorieën op Britse e-commerceplatforms presteerden beauty- en cosmeticaproducten het slechtst, met een omzetdaling van 28% op jaarbasis.

Mulcahy is van mening dat de Britse regering hiervoor verantwoordelijk is en geeft de regering de schuld van een reeks belastingverhogingen voor e-commerceplatforms: "Het kabinet van de premier wil wanhopig dat consumenten terugkeren naar fysieke winkels en heeft daarom een ​​reeks belastingverhogingen doorgevoerd. De hoge online verkoopbelasting heeft retailers gedwongen de productprijzen te verhogen, waardoor consumenten naar goedkopere fysieke winkels zijn gegaan. Tijdens de epidemie werden e-commerce en online detailhandel door het kabinet gezien als de redder van de Britse economie. Nu de epidemie voorbij is, kunnen we er zomaar uitgegooid worden, toch?"

Zowel online als offline detailhandelsverkopen dalen, dus waar gaat het geld van de consument naartoe? Volgens The Guardian wordt het uitgegeven aan de torenhoge kosten van levensonderhoud.

Sterker nog, het Verenigd Koninkrijk kampt met de hoogste inflatie in 40 jaar, met een inflatiepercentage van 9,1%, waardoor het VK de hoogste inflatie binnen de G7 heeft bereikt. De Bank of England waarschuwde dat de inflatie in het VK in oktober de 11% zou kunnen overschrijden.

"The Guardian" meldde dat door de langdurige gevolgen van het nieuwe coronavirus een groot aantal mensen in de juiste leeftijdsgroep, tussen de 16 en 64 jaar, zich heeft teruggetrokken van de Britse arbeidsmarkt. Dit heeft geleid tot een enorm tekort aan banen in de detailhandel, zoals vrachtwagenchauffeurs en logistiek medewerkers. Het tekort aan bezorgers zorgt voor ernstige problemen in de toeleveringsketen voor retailers, die de salarissen voor deze functies moeten verhogen om het gewenste effect te bereiken – en deze extra kosten worden uiteraard doorberekend aan de producten.

Door de hoge kosten van levensonderhoud moeten consumenten de broekriem aanhalen. Een op de drie Britten zegt dat ze stoppen met het drinken van warme thee en alleen nog koud water drinken om te besparen op de elektriciteitsrekening. De Britse premier Johnson riep zelfs iedereen op om de uitgaven te verlagen door "minder te eten". "We geven nergens meer geld aan uit, behalve aan eten en huur", grapte Dimi Hunter (43) in een interview met The Guardian. "Mijn vrouw en ik eten nu nog maar twee maaltijden per dag, als reactie op de oproep van de premier."

Onder dergelijke omstandigheden zijn fysieke cosmeticawinkels vanzelfsprekend schaars. "De overheid vertelde ons dat de epidemie voorbij is. Maar de werknemers raken nog steeds besmet, ze blijven zich ziek melden. Ik kan alleen maar nieuwe werknemers aannemen – en tegelijkertijd het ziektegeld van de vorige werknemers doorbetalen. Als die nieuwe werknemers ook besmet raken," klaagde Elizabeth Riley, eigenaar van een cosmeticawinkel in Brixton, Zuid-Londen, "komen vaste klanten me vragen: waarom verkoopt u Rimmel Mystery vloeibare foundation duurder dan op de officiële website? Waarom geeft u geen korting? Ik kan ze alleen maar antwoorden: ja, natuurlijk kan ik korting geven of de prijs verlagen, maar volgende week ziet u me mijn spullen pakken en vertrekken."

In dit verband opperde de Britse minister van Economische Zaken, Paul Scully, een nieuwe strategie: laat werknemers naar hun werk gaan als ze ziek zijn. Hij riep hen op het voorbeeld van de 95-jarige koningin te volgen: "Een oude man van zo'n hoge leeftijd kan blijven werken, waarom zouden jullie dat niet kunnen?" 

Deze bewering werd onmiddellijk beantwoord met een storm van verontwaardiging van Riley en haar personeel. "De koningin heeft de beschikking over alle medische middelen van het Verenigd Koninkrijk, en wij moeten in de rij staan ​​op een wachtlijst van tienduizenden mensen die één voor één door een arts worden gezien." Medewerkster Maria Walker zei: "Het is niet prettig om ziek te zijn, of het nu Covid-19 is of griep. Ik zou constant moeten niezen, een loopneus hebben, duizelig zijn en hoofdpijn hebben, en ik zou helemaal geen klanten kunnen bedienen."

Riley zei: "Jeetje, wie wil er nou een cosmeticawinkel binnenlopen waar alle medewerkers besmet zijn met het coronavirus? Terwijl jij en je vriendinnen producten uitzoeken, staan ​​ze achterin te niezen? En terwijl je wimpers worden gezet, moet ze midden in de behandeling stoppen om mijn neus te snuiten? Binnen een week word ik overspoeld met klachten en brieven!"

Aan het einde van het interview uitte Riley haar pessimisme over de toekomst van de Britse detailhandel en zei ze dat ze haar cosmeticawinkel in Londen, die al meer dan 30 jaar bestaat, mogelijk zou sluiten en terug zou keren naar het platteland van Yorkshire om daar van haar pensioen te genieten. "Mensen kunnen zich immers niet eens brood veroorloven, dus wat maakt het uit of hun gezicht er fatsoenlijk uitziet?", sneerde ze.