آیا لوازم آرایش پاک واقعاً میتوانند بدون کپک زدن دوام بیاورند؟
در ایالات متحده، دولت استانداردهایی برای استفاده از مواد نگهدارنده در لوازم آرایشی تعیین نمیکند و همچنین الزامی برای درج تاریخ انقضا روی برچسبهای لوازم آرایشی وجود ندارد.
اگرچه هیچ قانونی در مورد نحوه نگهداری لوازم آرایشی یا مدت زمان ماندگاری آنها وجود ندارد، اما سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) از همه تولیدکنندگان لوازم آرایشی و بهداشتی میخواهد که ایمنی محصولات خود را تضمین کنند.
شیمیدان لوازم آرایشی میگوید: «محصولات پاککننده به همان روش محصولات معمولی آزمایش میشوند» و باید همان آزمایشهای پایداری را پشت سر بگذارند.کروپا کوستلایناین بدان معناست که سیستمهای ضد خوردگی «تمیز» میتوانند به اندازه سیستمهای معمولی مؤثر باشند. اما صرفاً به این دلیل که میتوانند مؤثر باشند، به این معنی نیست که واقعاً مؤثر هستند. این روش با دستور العملهای سنتی نیز کار میکند! اگر محصول پس از باز شدن از هم جدا شد، بوی عجیبی داد یا رنگ یا بو تغییر کرد، استفاده از آن را متوقف کنید.
«به طور کلی، فرمول لوازم آرایشی رنگی معمولاً تا شش ماه از تاریخ باز شدن پایدار است» و اگر لوازم آرایش حاوی آب نباشند (باکتریها برای رشد به آب نیاز دارند) ممکن است ماندگاری بیشتری داشته باشند. برای چیزهایی مانند ریمل، مصرفکنندگان باید ظرف سه ماه پس از باز شدن، آن را مصرف کنند.
در واقع، اصطلاح «پاک» هیچ تعریف قانونی ندارد. گاهی اوقات برخی از صاحبان برند برای کمک به تولید محصولات آرایشی به ما مراجعه میکنند و بهطور خاص درخواست میکنند که استاندارد «پاک» را رعایت کنند. در واقع، آنها اظهار میکنند که فرمولهایشان حاوی موادی نیست که ممکن است با نگرانیهای بهداشتی یا زیستمحیطی مرتبط باشند، مانند استانداردهای تمیزکننده Sephora و/یا Creed. آنها اغلب محصولات بدون پارابن مانند BHT، BHA، متیل ایزوتیازولینون، دیازولیدینیل اوره و پارابنها را انتخاب میکنند.
بنابراین، سوال این است که آیا لوازم آرایشی بدون این مواد نگهدارنده خاص، احتمال بیشتری برای فاسد شدن یا رشد باکتری یا قارچ دارند؟ کوستلین میگوید اگر به درستی فرموله شوند، خیر. در واقع شیمیدانان در آزمایشگاه، مواد دیگری مانند «فنوکسی اتانول» را جایگزین میکنند که یک ماده نگهدارنده طیف گسترده است که از رشد میکروارگانیسمها جلوگیری میکند و برای استفاده در اروپا با غلظتهای تا ۱٪ تأیید شده است. وقتی از آنها خواسته میشود از فنوکسی اتانول اجتناب کنند، بنزوات سدیم، سوربات پتاسیم، لوولینات سدیم و آنیسات سدیم را به عنوان سایر مواد نگهدارنده برای «پاکسازی» ذکر میکنند.
چه شما را «تمیز» بدانند و چه نه، باید بدانید که لوازم آرایش بر پایه آب را باید پس از شش ماه دور بیندازید، حتی اگر همان شکلی باشند که هنگام استفاده اولیه داشتند. زیرا اگر به باکتری آلوده شده باشند، نمیتوانیم آنها را با چشم غیرمسلح ببینیم.
کیف لوازم آرایش خود را بررسی کنید و کرمها و لوازم آرایش مایعی که بیش از شش ماه از آنها استفاده کردهاید را دور بریزید.
زمان ارسال: ۱۴ مارس ۲۰۲۳